خـــــو رشيــــــد مــــــن

من هميشه با سه واژه زندگی کرده‌ام

راهها رفته‌ايم

بازي‌ها کرده‌ایم:                                                        

                     درخت

                     پرنده

                     آسمان

 من هميشه در آرزوی واژه‌های ديگر بوده ام

به مادرم می‌گفتم:

                        از بازار واژه بخريد

                        مگر سبدتان جا ندارد

می‌گفت:

           با همين سه واژه زندگی کن

           با هم صحبت کنيد

           با هم فال بگيريد

           کم داشتن واژه فقر نيست.

من مي‌دانستم که فقر مداد رنگی نداشتن

                                    بيشتر از فقر کم واژگی‌ست.

*

وقتی با درخت بودم

پرنده می‌گفت:

                 درخت را بايد با رنگ سبز نوشت

                 تا من آرزوی پرواز کنم.

من درخت را فقط با مداد زرد می‌توانستم بنويسم

-تنها مدادی که داشتم-

و پرنده در زردی

واژه‌ی درخت را پاييزی می‌ديد و

                                        قهر می کرد.

*

صبح امروز به مادرم گفتم:

                                 برای احمد رضا مداد رنگی بخريد

مادرم خنديد:

                 درد شما را واژه دوا می‌کند.

يک روز مادرم  واژه‌ی «بوته» را از بازار برايم خريد

چشمانش بسته بود

مرا صدا زد و بوته را از ميان زرورق‌های مهربان بيرون آورد.

پولک بر آن نشانده بودند

پرنده که در کنار قفس پرنده قصه می‌گفت

بوته را که ديد پريد و روی آن نشست.

درخت از مدرسه رسيد

کيفش را به گوشه انداخت

به بوته سلام کرد

اما بوته جوابی نداد

پرنده هراسناک به درخت و بوته انديشيد

درخت به کوچه رفت تا با بچه‌ها بازی کند

واژه ی درخت که از کوچه آمد

پرنده نشسته بود و می‌گريست

به درخت گفت:

با رنگ زرد و سبز آشتی هستم.

*

با آخرين سبد

واژه‌های تاريخ و ديگران

خواهد رسيد.

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 ساعت 22:57 موضوع | لینک ثابت

قطره اشک

يک قطره اشک دل افسرده

در گوشه چشمم لنگر انداخته است

و هيچ خيال فرو ريختن ندارد ...

فکر مي کنم شايد دلش شکسته است

از اينکه همه ي آن اشک ها با آهنگ مردند ! ...

ولي او بايد در دامن سکوت

بدون هيچگونه تشريفات بميرد ...

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در پنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387 ساعت 13:2 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 ساعت 21:49 موضوع | لینک ثابت

خانه ي دوست کجاست؟
در فلق بود که پرسيد سوار،
آسمان مکثي کرد.
رهگذر شاخه ي نوري که به لب داشت ،
به تاريکي شن ها بخشيد.
و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت:
نرسيده به درخت ،
کوچه باغي است که از خواب خدا سبز تر است.
و در آن عشق به اندازه ي پرهاي صداقت آبي است.
مي روي تا ته آن کوچه که او پشت بلوغ ،
سر به در مي آورد.
پس به سمت گل تنهايي مي پيچي،
دو قدم مانده به گل،
پاي فواره ي جاويد اساطير زمين مي ماني،
و تو را ترسي شفاف فرا مي گيرد.
و در صميميت سيال فضا ، خش خشي مي شنوي:
کودکي مي بيني
رفته از کاج بلندي بالا، جوجه بردارد از لانه ي نور،
و از او مي پرسي:
خانه ي دوست کجاست؟

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 ساعت 21:45 موضوع | لینک ثابت

 خانه ی دوست کجاست؟

در فلق بود که پرسید سوار،

    آسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت ،

    به تاریکی شن ها بخشید.

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

    نرسیده به درخت ،

کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است.

و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است.

می روی تا ته آن کوچه که او پشت بلوغ ،

  سر به در می آورد.

پس به سمت گل تنهایی می پیچی،

دو قدم مانده به گل،

پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی،

و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد.

و در صمیمیت سیال فضا ، خش خشی می شنوی:

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانه ی نور،

و از او می پرسی:

خانه ی دوست کجاست؟

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 ساعت 21:33 موضوع | لینک ثابت

هرچند در کنار تو روزهای خوشی را پشت سر گذاشتم

افسوس!من آن نیستم که بتواند با تو سر کند.

اگر کسی از حال و روز من پرسید بگو زمانی با من بود

اما هیچ گاه دستش به ابر ها و خورشید نرسید

نمی توانم به ابرها دست بزنم یا به خورشید برسم

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 20:36 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 20:35 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 20:32 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 20:31 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 20:27 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه بیستم فروردین 1387 ساعت 20:11 موضوع | لینک ثابت

دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟

گفت نه .گفت دوستم داري؟گفت نوچ؟

گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟

 گفت اصلا؟دختره چشماش پر از اشک شد.

 هيچي نگفت:پسره بغلش کرد گفت:تو خوشگل نيستي زيبا ترين

 هستي.تورودوست ندارم چون عاشقتم. اگه تو بميري برات گريه نميکنم چون من هم ميمرم .....

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 ساعت 17:6 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در سه شنبه سیزدهم فروردین 1387 ساعت 0:7 موضوع | لینک ثابت

گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم
«بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه

***
سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه

***
دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه

***
بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست
           بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست!             

وقتي خواستي بدوني کسي دوست داره تو چشماش زول بزن تا عشق رو تو چشماش ببيني . .

اگه نگات کرد عاشقته . اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره . اگه سرشو انداخت پايين و يه

 لحظه رفت تو فکر بدون بدونه تو ميميره و اگر هم خنديد بدون اصلا دوست نداره...

دوستت داشتم ...يادت هست ؟ ...گفتم دوستت دارم ...و تو گفتي كوچكي براي دوست

داشتن ....رفتم تا بزرگ شوم ...اما انقدر بزرگ شدم كه يادم رفت دوستت داشتم

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 ساعت 23:57 موضوع | لینک ثابت

                                               

                                 

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 ساعت 23:46 موضوع | لینک ثابت

تو مث اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتـر  مث اون حرفی که نـاگـفـته می مونه دم آخـر

تو مث بـارون عشـقی، توی تـنهایـی شاعـر  توهمون آبی که رسمه، بریزن پشت مسافـر

مث برق دوتا چشمی،توی یه قـاب شـکسـته مث پروازواسه قـلبی، که یکی بالـهاشو بسته

مث اون مهـمـون خوبی، کـه میاد آخرهـفـته  مث اون حرفـی که از یـاد در و پنجـره رفته

تو مث چشمه ی آبی، واسه تشنه، تو بیابون مث یه آشنا توغربت، واسه یه عاشق مجنون

تو مـث یه سـرپـناهی، واسـه عـابـر غریــبه  مث چـشمای قشنگی که تو حسرت یه سـیـبه

تقدیم به خورشید آسمونم

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در جمعه نهم فروردین 1387 ساعت 22:23 موضوع | لینک ثابت

مي دوني انسان با سه بوسه تکميل مي شود و اين سه بوسه شرايطي دارد که خدا به آنها داده

 است ولي دومي قانوني ندارد

بوسه اول : بوسه مادر که با آن پابه عرصه خاکي کي گذارد

بوسه دوم : بوسه عشق است که با آن عمري زندگي مي کند

بوسه سوم : بوسه مرگ که با آن پا به دنياي ديگري مي گذارد

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در پنجشنبه هشتم فروردین 1387 ساعت 14:38 موضوع | لینک ثابت

قایقی خواهم ساخت

        خواهم انداخت به آب

                دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق

                                قهرمانان را بیدار کند.

 قایقی از تور تهی

        و دل از آرزوی مروارید    

                همچنان خواهم راند

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در پنجشنبه هشتم فروردین 1387 ساعت 7:58 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در پنجشنبه هشتم فروردین 1387 ساعت 7:57 موضوع | لینک ثابت

دست خودم نیست

اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ، و تمام فکر و زندگی من تو شده ای
به خدا بدان که این دست خودم نیست!

اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه های دور از تو بودن اینهمه سخت و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست!

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و به یاد تو می باشم.

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ، دستانت را بگیرم ، بر
لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و ستاره ای درخشان را میبینم و به یاد تو می افتم!

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی

نوشته شده توسط محـــمد پســـابنــــدر در چهارشنبه هفتم فروردین 1387 ساعت 23:39 موضوع | لینک ثابت